Jazda po alkoholu – art. 178a k.k. Kara, zakaz prowadzenia, konfiskata samochodu i warunkowe umorzenie

Jazda po alkoholu – art. 178a k.k. Kara, zakaz prowadzenia, konfiskata samochodu i warunkowe umorzenie

Zatrzymanie prawa jazdy jest często pierwszą konsekwencją, o której myśli kierowca zatrzymany po spożyciu alkoholu. Obecnie skutki sprawy mogą być jednak znacznie poważniejsze. Oprócz odpowiedzialności karnej i wieloletniego zakazu prowadzenia pojazdów trzeba brać pod uwagę świadczenie pieniężne, a od kilku lat również możliwość utraty samochodu. Od 29 stycznia 2026 r. przepisy dotyczące przepadku pojazdu zostały ponownie istotnie zmienione, dlatego część informacji nadal dostępnych w Internecie opisuje już nieaktualny stan prawny.

W mojej praktyce przy sprawach z art. 178a k.k. zaczynam od dokładnego ustalenia kilku rzeczy: jaki był rzeczywisty wynik pomiaru, jak przebiegały kolejne badania, gdzie i w jakich okolicznościach odbywała się jazda, czy kierowca był wcześniej karany, do kogo należał samochód i czy istnieją podstawy do rozważania warunkowego umorzenia postępowania. Dopiero po połączeniu tych informacji można rozsądnie ocenić sytuację.

Sam wynik alkomatu ma zasadnicze znaczenie, ale nie odpowiada jeszcze na wszystkie pytania.

Od ilu promili jazda po alkoholu jest przestępstwem?

Polskie prawo rozróżnia stan po użyciu alkoholu od stanu nietrzeźwości.

Stan po użyciu alkoholu występuje przy stężeniu od 0,2‰ do 0,5‰ we krwi albo od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm³ wydychanego powietrza. Stan nietrzeźwości zaczyna się dopiero powyżej 0,5‰ we krwi albo powyżej 0,25 mg/dm³ w wydychanym powietrzu.

W praktyce granica ta ma zasadnicze znaczenie:

Warto zwrócić uwagę na słowo powyżej. Wynik dokładnie 0,25 mg/dm³ znajduje się jeszcze w ustawowej definicji stanu po użyciu alkoholu. Dopiero wynik przekraczający tę wartość wchodzi w zakres stanu nietrzeźwości.

Czy 0,40 mg/dm³ oznacza 0,8 promila?

W Internecie często spotyka się uproszczone przeliczanie wyniku w wydychanym powietrzu przez pomnożenie go razy dwa. Pozwala ono orientacyjnie zrozumieć skalę wyniku, dlatego 0,40 mg/dm³ bywa przedstawiane jako około 0,8‰.

Nie należy jednak traktować tego jako matematycznej zamiany jednostek, na podstawie której można dowolnie zastępować jeden wynik drugim. Prawo wyznacza oddzielne granice dla badania krwi oraz dla wydychanego powietrza i właśnie wynik uzyskany odpowiednią metodą jest podstawą oceny.

To szczególnie ważne w sprawach znajdujących się blisko ustawowej granicy.

Co mówi art. 178a § 1 k.k.?

Art. 178a § 1 k.k. penalizuje prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego w ruchu lądowym, wodnym albo powietrznym. Obecnie przepis przewiduje karę pozbawienia wolności do 3 lat.

Nie oznacza to, że w każdej typowej sprawie kierowca trafia do zakładu karnego. Przy spełnieniu ustawowych warunków art. 37a k.k. pozwala w określonych przypadkach zastosować zamiast kary pozbawienia wolności grzywnę albo karę ograniczenia wolności. Przepis ten nie ma natomiast zastosowania do kwalifikowanej postaci z art. 178a § 4 k.k.

Znaczna część praktycznej dolegliwości związanej ze skazaniem wynika jednak z innych konsekwencji niż sama kara główna.

Co grozi za art. 178a § 1 k.k.?

Przy skazaniu za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości trzeba analizować co najmniej cztery odrębne konsekwencje.

Przy skazaniu kierowcy znajdującego się w stanie nietrzeźwości sąd orzeka zakaz prowadzenia pojazdów na okres nie krótszy niż 3 lata. Ogólna górna granica takiego terminowego zakazu wynosi 15 lat.

Do tego dochodzi obligatoryjne świadczenie pieniężne na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Przy art. 178a § 1 k.k. jego wysokość wynosi co najmniej 5 000 zł, a ustawowe maksimum świadczenia wynosi 60 000 zł.

Od 2026 r. bardzo dokładnie trzeba również sprawdzać sytuację samochodu.

Konfiskata samochodu za jazdę po alkoholu – przepisy zmieniły się 29 stycznia 2026 r.

To jedna z najważniejszych zmian ostatnich lat. Do 28 stycznia 2026 r. funkcjonował model przewidujący między innymi możliwość orzekania przepadku równowartości pojazdu, gdy samochód nie należał wyłącznie do sprawcy. Od 29 stycznia 2026 r. art. 44b k.k. został przebudowany, a przepisy o przepadku równowartości pojazdu uchylono. W ich miejsce w określonych przypadkach pojawiła się nawiązka na rzecz Skarbu Państwa od 5 000 do 500 000 zł.

To oznacza, że aktualnie nie można bezrefleksyjnie powtarzać starszej informacji, że kierowca prowadzący cudze lub wspólne auto „zapłaci równowartość samochodu”.

Najważniejsze zasady po 29 stycznia 2026 r.

Aktualny art. 44b § 1 k.k. pozwala sądowi na orzeczenie przepadku pojazdu także przy art. 178a § 1, gdy wynik jest niższy niż 1,5‰ albo 0,75 mg/dm³. Jeżeli natomiast stężenie wynosi co najmniej 1,5‰ albo 0,75 mg/dm³, § 1a wprowadza zasadę obligatoryjnego przepadku, z możliwością odstąpienia tylko w wyjątkowym wypadku uzasadnionym szczególnymi okolicznościami.

Jest to istotna różnica względem wcześniejszego stanu prawnego. Przed zmianą z 2026 r. przy podstawowym art. 178a § 1 wynik niższy niż 1,5‰ zasadniczo nie uruchamiał tego szczególnego mechanizmu przepadku. W aktualnym stanie prawnym poniżej tej granicy przepadek może być fakultatywny. Zwróciły już na to uwagę sądy w orzeczeniach wydawanych w 2026 r.

1,5 promila albo 0,75 mg/dm³ – granica ma szczególne znaczenie

Jeżeli kierowca prowadził własny samochód i miał co najmniej 1,5‰ alkoholu we krwi albo 0,75 mg/dm³ w wydychanym powietrzu, punktem wyjścia staje się obligatoryjny przepadek pojazdu.

Nie jest to jednak konstrukcja całkowicie automatyczna. Ustawa pozostawia możliwość odstąpienia, jeżeli zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Samo powołanie się na to, że samochód jest drogi, potrzebny do pracy albo stanowi istotną część majątku sprawcy nie oznacza jeszcze spełnienia tej przesłanki.

Każda taka sprawa wymaga odrębnej analizy.

Co jeżeli samochód stanowi współwłasność z żoną albo mężem?

To jeden z najczęstszych praktycznych problemów.

Jeżeli pojazd nie stanowił wyłącznej własności sprawcy, art. 44b § 5 k.k. wyłącza przepadek samego samochodu. Dotyczyć może to między innymi rzeczywistej współwłasności pojazdu.

Aktualny § 6 przewiduje w takich sytuacjach nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa w granicach od 5 000 do 500 000 zł. Konstrukcja ta zastąpiła wcześniejszy przepadek równowartości pojazdu.

Nie należy jednak automatycznie utożsamiać wpisu w dowodzie rejestracyjnym z pełnym ustaleniem prawa własności. W konkretnej sprawie znaczenie może mieć sposób nabycia samochodu, ustrój majątkowy małżonków oraz dokumenty dotyczące pojazdu.

Co z samochodem leasingowym, pożyczonym albo należącym do pracodawcy?

Jeżeli sprawca nie jest wyłącznym właścicielem pojazdu, obecne przepisy nie pozwalają po prostu odebrać auta jego rzeczywistemu właścicielowi w ramach art. 44b k.k.

Właśnie dlatego przy samochodzie leasingowanym, wynajętym, pożyczonym czy stanowiącym własność pracodawcy bardzo istotne jest ustalenie tytułu prawnego do pojazdu. W takich sytuacjach zasadniczym problemem staje się odpowiedzialność finansowa przewidziana w art. 44b § 6, a nie fizyczna utrata cudzego pojazdu.

To kolejny powód, dla którego pytanie:

Czy zabiorą mi samochód?

nie zawsze ma prostą odpowiedź wynikającą wyłącznie z wyniku alkomatu.

Czy sprzedaż samochodu po zatrzymaniu rozwiązuje problem?

Nie jest to rozsądny sposób ucieczki przed konsekwencjami. Art. 44b § 5 pkt 2 wprost przewiduje sytuację, w której przepadku nie można lub nie ma celu orzekać między innymi dlatego, że sprawca zbył pojazd, utracił go, samochód został zniszczony albo znacznie uszkodzony. W takim przypadku § 6 pozwala sądowi orzec nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa do 500 000 zł. Sprzedaż pojazdu po zdarzeniu nie powoduje więc automatycznego zniknięcia problemu.

Czy Policja może od razu zabrać samochód?

Trzeba odróżnić tymczasowe zajęcie pojazdu od jego późniejszego przepadku orzeczonego przez sąd. Po zmianach z 2026 r. art. 295 § 1a k.p.k. przewiduje obowiązkowe tymczasowe zajęcie pojazdu prowadzonego przez sprawcę w przypadku przestępstwa, za które orzeka się przepadek na podstawie art. 44b § 1a k.k., czyli w szczególności przy progu związanym z co najmniej 1,5‰ albo 0,75 mg/dm³. Tymczasowe zajęcie upada, jeżeli w terminie 7 dni nie zostanie wydane postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym. Dlatego zabranie auta bezpośrednio po kontroli nie jest jeszcze równoznaczne z tym, że kierowca został prawomocnie pozbawiony jego własności.

Stara sprawa, nowe przepisy – która ustawa ma zastosowanie?

To temat bardzo istotny w sprawach dotyczących czynów popełnionych przed 29 stycznia 2026 r., ale rozpoznawanych już po wejściu nowych regulacji. Zgodnie z art. 4 § 1 k.k., jeżeli w czasie pomiędzy popełnieniem czynu a orzekaniem ustawa się zmieniła, zasadą jest stosowanie ustawy nowej, chyba że ustawa wcześniejsza jest dla sprawcy względniejsza.

W 2026 r. pojawiły się już orzeczenia oraz interwencja Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące właśnie nieprawidłowego stosowania wcześniejszego przepadku równowartości pojazdu po zmianie prawa. RPO wskazał, że po 29 stycznia 2026 r. dotychczasowa konstrukcja przepadku równowartości została z ustawy usunięta.

W starszych sprawach zawsze warto więc sprawdzić datę czynu oraz wszystkie kolejne wersje ustawy, zamiast ograniczać się do przeczytania aktualnego przepisu.

Zakaz prowadzenia pojazdów – często najdotkliwsza konsekwencja

Dla wielu Klientów największym problemem nie jest sama kara czy świadczenie pieniężne, lecz utrata możliwości prowadzenia samochodu.

Przy skazaniu za podstawową jazdę w stanie nietrzeźwości zakaz co do zasady wynosi od 3 do 15 lat. W przypadku art. 178a § 4 sytuacja jest znacznie poważniejsza: ustawa przewiduje zasadniczo dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami.

Dlatego osoba, która zawodowo prowadzi samochód albo codziennie potrzebuje go do pracy, powinna mieć świadomość, że argument:

Prawo jazdy jest mi potrzebne do pracy.

nie powoduje automatycznie odstąpienia od ustawowego zakazu. Może natomiast mieć znaczenie przy całościowej ocenie sytuacji, zwłaszcza gdy rozważane jest warunkowe umorzenie postępowania.

Warunkowe umorzenie postępowania przy art. 178a k.k.

To jeden z najważniejszych tematów w sprawach osób wcześniej niekaranych. Warunkowe umorzenie oznacza, że sąd stwierdza spełnienie przesłanek odpowiedzialności, ale nie wydaje wyroku skazującego. Art. 66 k.k. wymaga, aby wina i społeczna szkodliwość czynu nie były znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budziły wątpliwości, sprawca nie był wcześniej karany za przestępstwo umyślne, a jego dotychczasowy sposób życia i właściwości uzasadniały pozytywną prognozę na przyszłość. Okres próby wynosi od roku do 3 lat.

W sprawach z art. 178a § 1 k.k. możliwość taka istnieje, ponieważ przestępstwo jest zagrożone karą nieprzekraczającą 5 lat. Nie oznacza to jednak, że każda osoba niekarana i mająca niewielkie przekroczenie granicy otrzyma warunkowe umorzenie.

Co sąd bierze pod uwagę przy warunkowym umorzeniu?

Nie istnieje ustawowa tabela:

0,30 mg/dm³ – warunkowe umorzenie, 0,40 mg/dm³ – skazanie.

W praktyce trzeba ocenić całą sytuację. Znaczenie mogą mieć wysokość stężenia alkoholu, tendencja kolejnych pomiarów, długość przejechanego odcinka, miejsce i pora jazdy, natężenie ruchu, sposób prowadzenia samochodu, ewentualne naruszenia innych zasad ruchu drogowego, powód podjęcia decyzji o prowadzeniu oraz wcześniejsza karalność i dotychczasowy sposób życia sprawcy.

Jazda kilkuset metrów pustą drogą lokalną będzie oceniana inaczej niż wielokilometrowa jazda ruchliwą drogą w godzinach szczytu. Nie chodzi przy tym o tworzenie automatycznych reguł, lecz o ocenę stopnia społecznej szkodliwości konkretnego czynu.

Przykład z praktyki – około 0,40 mg/dm³ i warunkowe umorzenie

W jednej z prowadzonych przeze mnie spraw kierowcy zarzucono prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, przy czym jeden z pomiarów sięgał około 0,40 mg/dm³ alkoholu w wydychanym powietrzu, czyli poziomu orientacyjnie odpowiadającego około 0,8‰. Do zdarzenia doszło na ruchliwej drodze.

Pomimo tych okoliczności sąd pierwszej instancji zdecydował o warunkowym umorzeniu postępowania. Prokurator nie zgodził się z rozstrzygnięciem i wniósł apelację, jednak sąd odwoławczy utrzymał wyrok w mocy.

Ta sprawa bardzo dobrze pokazuje, dlaczego nie powinno się oceniać szans wyłącznie na podstawie jednego wyniku z urządzenia. Znaczenie ma całokształt okoliczności oraz sposób przedstawienia ich sądowi. Nie oznacza to oczywiście, że przy podobnym stężeniu w każdej innej sprawie możliwe będzie uzyskanie identycznego rezultatu.

Dlaczego warunkowe umorzenie może być tak istotne?

Różnica pomiędzy skazaniem a warunkowym umorzeniem dotyczy nie tylko formalnego statusu sprawcy. Przy skazaniu za art. 178a § 1 k.k. ustawowy zakaz prowadzenia wynosi co najmniej 3 lata, a świadczenie pieniężne co najmniej 5 000 zł.

Przy warunkowym umorzeniu art. 67 § 3 k.k. pozwala sądowi orzec zakaz prowadzenia pojazdów na okres do 2 lat (czyli może również orzec rok zakazu prowadzenia pojazdów, co ma istotne znaczenie w kwestii konieczności ponownego zdawania egzaminu). Sąd może także orzec świadczenie pieniężne, ale nie działa wtedy mechanizm minimalnego świadczenia 5 000 zł wynikający z przepisu odnoszącego się do skazania.

Różnica może więc być bardzo istotna dla osoby, dla której możliwość prowadzenia samochodu ma znaczenie zawodowe lub rodzinne. Jest jeszcze jeden aspekt, który po zmianach dotyczących samochodów nabrał dużego znaczenia.

Warunkowe umorzenie a konfiskata samochodu

Art. 44b k.k. rozpoczyna regulację przepadku od sformułowania w razie skazania sprawcy. Warunkowe umorzenie nie jest wyrokiem skazującym.

Oznacza to, że szczególny przepadek pojazdu przewidziany w art. 44b k.k. jest związany ze skazaniem. Tym samym uzyskanie warunkowego umorzenia może mieć znaczenie nie tylko dla karalności i długości zakazu prowadzenia, lecz również dla kwestii przepadku samochodu.

W sprawach, w których wartość pojazdu wynosi kilkadziesiąt lub kilkaset tysięcy złotych, ten element może mieć ogromne znaczenie ekonomiczne.

Czy przy warunkowym umorzeniu sąd musi zabrać prawo jazdy?

Nie. Art. 67 § 3 k.k. mówi, że sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów do 2 lat. Nie oznacza to jednak, że należy zakładać brak zakazu. W sprawie o prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości kwestia dalszego uczestnictwa sprawcy w ruchu drogowym będzie jednym z głównych elementów oceny sądu.  Argumentacja dotycząca długości lub ewentualnego odstąpienia od zakazu powinna więc odnosić się do konkretnych okoliczności sprawy, a nie wyłącznie do potrzeby korzystania z samochodu.

Art. 178a § 4 – ponowna jazda po alkoholu lub jazda w czasie zakazu

Znacznie surowsze konsekwencje przewiduje art. 178a § 4 k.k. Dotyczy on między innymi osoby, która była już prawomocnie skazana za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo prowadziła pojazd w stanie nietrzeźwości w okresie obowiązywania zakazu orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo.

W takim przypadku kara wynosi od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Dochodzi zasadniczo dożywotni zakaz prowadzenia wszystkich pojazdów mechanicznych, a minimalne świadczenie pieniężne wzrasta do 10 000 zł. Sytuacja taka wymaga zupełnie innej oceny niż pierwsza sprawa osoby wcześniej niekaranej.

Czy każde badanie alkomatem jest niepodważalne?

Wynik badania jest ważnym dowodem, ale jak każdy dowód powinien być oceniany wraz ze sposobem jego uzyskania i dokumentacją. Przy analizie akt warto sprawdzić między innymi rodzaj użytego urządzenia, godziny kolejnych pomiarów, ich wartości, dokumentację badania, prawidłowość działania urządzenia oraz to, czy zachodziła potrzeba przeprowadzenia badania krwi.

Przepisy wykonawcze regulują szczegółowo sposób przeprowadzania badań wydychanego powietrza i krwi. Badanie wydychanego powietrza odbywa się za pomocą analizatora wydechu, a regulacja przewiduje także między innymi zasady wykonywania kolejnych pomiarów.

Nie oznacza to, że w każdej sprawie istnieje sens kwestionowania pomiaru. Jeżeli procedura była prawidłowa, a kilka zgodnych badań daje jednoznaczny wynik, sztuczne poszukiwanie błędu może nie prowadzić do niczego. Analiza dowodów powinna odpowiadać rzeczywistym okolicznościom.

Czy przyznawać się do winy i składać wyjaśnienia?

Nie ma jednej odpowiedzi właściwej dla każdej osoby zatrzymanej po alkoholu. Czasami materiał dowodowy jest jednoznaczny, a spór dotyczy głównie sposobu zakończenia sprawy. W innym przypadku istotne mogą być okoliczności samego prowadzenia pojazdu, moment spożycia alkoholu, osoba rzeczywiście kierująca autem albo prawidłowość przeprowadzonych badań.

Podejrzany ma prawo do odmowy składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. Decyzję o treści pierwszych wyjaśnień warto podjąć po poznaniu podstawowych informacji o zarzucie i dowodach, ponieważ pierwsza relacja zostaje utrwalona w protokole i może później mieć znaczenie w sprawie.

Ten temat szerzej omawiam w osobnym artykule dotyczącym pierwszego przesłuchania podejrzanego.

Najczęstsze pytania o jazdę po alkoholu

Czy 0,25 mg/dm³ jest już przestępstwem?

Nie. Ustawowa definicja stanu po użyciu obejmuje wynik do 0,25 mg/dm³. Stan nietrzeźwości występuje przy wartości powyżej 0,25 mg/dm³.

Czy za 0,30 mg/dm³ można stracić samochód?

Po zmianie obowiązującej od 29 stycznia 2026 r. art. 44b § 1 k.k. pozwala sądowi fakultatywnie orzec przepadek pojazdu również poniżej progu 1,5‰ / 0,75 mg/dm³. Nie oznacza to automatycznej konfiskaty w każdej takiej sprawie.

Od ilu promili konfiskata auta jest obowiązkowa?

Przy co najmniej 1,5‰ we krwi albo 0,75 mg/dm³ w wydychanym powietrzu sąd co do zasady orzeka przepadek pojazdu, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami.

Czy sąd zabierze samochód należący do żony?

Jeżeli samochód nie stanowi wyłącznej własności sprawcy, art. 44b § 5 k.k. wyłącza przepadek samego pojazdu. Trzeba jednak liczyć się z mechanizmem nawiązki przewidzianym w § 6.

Czy przy leasingu można skonfiskować samochód?

Jeżeli pojazd nie stanowi wyłącznej własności sprawcy, nie orzeka się jego przepadku na podstawie art. 44b § 5 pkt 1. Istotna staje się natomiast kwestia nawiązki.

Czy nadal istnieje przepadek równowartości samochodu?

Nie w dotychczasowej postaci. Przepisy przewidujące ten szczególny przepadek zostały uchylone od 29 stycznia 2026 r.W odpowiednich przypadkach ustawodawca zastąpił go nawiązką na rzecz Skarbu Państwa od 5 000 do 500 000 zł.

Czy można uzyskać warunkowe umorzenie przy 0,40 mg/dm³?

Sam wynik nie przesądza odpowiedzi. Warunkowe umorzenie wymaga spełnienia przesłanek z art. 66 k.k. i oceny całokształtu sprawy. W praktyce możliwe są sprawy, w których sądy stosują tę instytucję również przy wynikach wyraźnie przekraczających 0,25 mg/dm³, ale nie istnieje gwarantowana granica stężenia zapewniająca taki wynik.

Czy warunkowe umorzenie oznacza skazanie?

Nie. Jest to forma zakończenia postępowania bez wyroku skazującego, przy jednoczesnym poddaniu sprawcy okresowi próby.

Czy przy warunkowym umorzeniu zakaz musi wynosić 3 lata?

Nie. Przy warunkowym umorzeniu sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów do 2 lat. Minimalny trzyletni zakaz odnosi się do skazania za czyn popełniony w stanie nietrzeźwości.

W sprawie z art. 178a warto analizować nie tylko wynik alkomatu

Po zatrzymaniu kierowca bardzo często skupia się na jednej liczbie. Pyta, czy 0,32 mg/dm³ to dużo, czy przy 0,40 mg/dm³ można zachować prawo jazdy albo czy 0,76 mg/dm³ oznacza automatyczną utratę samochodu.

Wynik jest ważny, ale prawidłowa analiza sprawy powinna być szersza. Trzeba ustalić sposób przeprowadzenia badań, okoliczności jazdy, dotychczasową karalność kierowcy, sytuację dotyczącą pojazdu oraz możliwe sposoby zakończenia postępowania. Po zmianach z 2026 r. własność samochodu i dokładny wynik alkoholu mają jeszcze większe znaczenie niż wcześniej.

W sprawach osób wcześniej niekaranych szczególnej analizy wymaga również możliwość warunkowego umorzenia postępowania. Może ono wpływać nie tylko na samą karalność, lecz także na długość zakazu prowadzenia, wysokość świadczenia oraz – przy obecnym brzmieniu art. 44b k.k. – kwestię przepadku pojazdu.

Pomoc adwokata w sprawie o jazdę po alkoholu – art. 178a k.k.

Kancelaria Adwokacka Damian Dobosz prowadzi sprawy dotyczące jazdy w stanie nietrzeźwości, w tym postępowania z art. 178a § 1 i § 4 k.k., sprawy o warunkowe umorzenie postępowania, zakaz prowadzenia pojazdów oraz przepadek samochodu.

Analiza sprawy może obejmować wyniki i prawidłowość badań trzeźwości, okoliczności prowadzenia pojazdu, wcześniejszą karalność, dokumenty dotyczące własności samochodu oraz ocenę możliwości zastosowania rozwiązania korzystniejszego niż standardowe skazanie.

Po zmianach obowiązujących od 29 stycznia 2026 r. szczególnego znaczenia nabrała również prawidłowa ocena przepisów o przepadku pojazdu i nawiązce. W starszych sprawach konieczne może być dodatkowo porównanie przepisów obowiązujących w dacie czynu z ustawą obowiązującą w chwili orzekania.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje analizy konkretnej sprawy. Stan prawny: 6 października 2026 r.