
☎ 695 629 332
Częstochowa • Lubliniec

☎ 695 629 332
Częstochowa • Lubliniec
W tej sprawie chodziło o wykonanie 6 miesięcy kary pozbawienia wolności. Skazany znajdował się już w zakładzie karnym, a obrońca wystąpił do Sądu Okręgowego w Opolu z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na odbywanie dalszej części kary poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (SDE).
Sąd uwzględnił wniosek. Skazany otrzymał zgodę na odbywanie kary w miejscu stałego pobytu, z możliwością codziennego opuszczania go w godzinach 4:30–16:30 m.in. w celu wykonywania pracy i załatwiania spraw osobistych. Jednocześnie wydano nakaz niezwłocznego zwolnienia skazanego z zakładu karnego.
6 miesięcy pozbawienia wolności
Zezwolenie na odbywanie kary w systemie SDE
Niezwłoczny nakaz zwolnienia z zakładu karnego
To nie była sprawa osoby, która dopiero oczekiwała na rozpoczęcie wykonywania kary. Z dokumentów wynika, że skazany był już osadzony, a po pozytywnym rozpoznaniu wniosku Sąd Okręgowy w Opolu skierował do Zakładu Karnego nr 1 w Strzelcach Opolskich nakaz niezwłocznego zwolnienia.
W takiej sytuacji znaczenie ma tempo działania i kompletność wniosku. Trzeba przedstawić sądowi nie tylko formalną możliwość zastosowania SDE, lecz również realny plan wykonywania kary poza zakładem karnym: miejsce pobytu, warunki techniczne, sytuację zawodową i sposób codziennego funkcjonowania skazanego.
Sąd rozpoznawał wniosek obrońcy o zastosowanie dozoru elektronicznego. W uzasadnieniu wskazał, że warunki mieszkaniowe skazanego oraz warunki techniczne umożliwiały wykonywanie kary w tym systemie. Sąd uznał również, że odbywanie kary poza zakładem karnym będzie wystarczające do osiągnięcia celów kary.
Postanowienie bardzo konkretnie określiło sposób wykonywania SDE. Skazany miał przebywać w miejscu stałego pobytu, wykonywać pracę zarobkową i utrzymywać stały kontakt z kuratorem. Mógł oddalać się z miejsca pobytu od poniedziałku do niedzieli w godzinach 4:30–16:30 w celu świadczenia pracy i załatwiania spraw osobistych.
Sąd Okręgowy w Opolu udzielił skazanemu zezwolenia na odbywanie 6 miesięcy kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Jednocześnie określił obowiązki związane z wykonywaniem SDE oraz harmonogram, w którym skazany mógł opuszczać miejsce stałego pobytu.
Poniżej publikuję zanonimizowane postanowienie. Dokument obejmuje trzy strony i zawiera zarówno samo zezwolenie na SDE, uzasadnienie decyzji, jak i późniejszy nakaz zwolnienia skazanego z zakładu karnego. Dane pozwalające na identyfikację osoby zostały usunięte.
Ta sprawa dobrze pokazuje praktyczny sens SDE w sytuacji, gdy skazany już rozpoczął odbywanie kary pozbawienia wolności. Pozytywne rozstrzygnięcie nie oznaczało umorzenia ani skrócenia kary – zmienił się sposób jej wykonywania. Dalsza część kary miała być wykonywana poza zakładem karnym, pod kontrolą systemu dozoru elektronicznego i zgodnie z harmonogramem określonym przez sąd.
Wniosek o SDE powinien być przygotowany pod konkretną sytuację skazanego. W praktyce znaczenie mają m.in. warunki techniczne, miejsce zamieszkania, praca, sytuacja rodzinna oraz argumentacja pokazująca, że taki sposób wykonywania kary będzie wystarczający do osiągnięcia jej celów.
Najbardziej wymiernym skutkiem postanowienia było wydanie przez Sąd Okręgowy w Opolu osobnego nakazu zwolnienia. Dyrektor Zakładu Karnego nr 1 w Strzelcach Opolskich został zobowiązany do niezwłocznego zwolnienia skazanego na podstawie postanowienia o zastosowaniu dozoru elektronicznego.
Od chwili zwolnienia skazany miał następnie 24 godziny na telefoniczne zgłoszenie gotowości do zainstalowania nadajnika i stacjonarnego urządzenia monitorującego. W praktyce rezultat sprawy oznaczał więc przejście z wykonywania kary w zakładzie karnym do wykonywania jej w warunkach wolnościowych, pod dozorem elektronicznym.
W sprawach o dozór elektroniczny nie wystarczy samo stwierdzenie, że skazany chciałby wrócić do domu albo do pracy. Wniosek powinien pokazywać, że proponowany sposób wykonywania kary jest realny, możliwy do kontroli i odpowiada konkretnej sytuacji życiowej skazanego.
W tej sprawie szczególne znaczenie miały warunki mieszkaniowe i techniczne, możliwość wykonywania pracy oraz przekonanie sądu, że SDE będzie wystarczające do osiągnięcia celów kary. Końcowy rezultat był bardzo konkretny: zgoda na odbywanie 6-miesięcznej kary poza zakładem karnym i nakaz niezwłocznego zwolnienia osoby już osadzonej.
To również dobry przykład tego, dlaczego w sprawach wykonawczych warto działać na podstawie dokumentów i planu, a nie ogólnych deklaracji. Im bardziej precyzyjnie przedstawiona jest sytuacja skazanego, tym łatwiej sądowi ocenić, czy proponowany model wykonywania kary może zostać zastosowany.